Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

1. Madde 1 19/2/2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 194 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yeniden düzenlenmiş olan 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi olmayıp atama usulü yönünden Cumhurbaşkanı kararına tabi olan kadro, pozisyon ve görevleri düzenlenmektedir.

   19/2/2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 194 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yeniden düzenlenmiş olan 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi olmayıp atama usulü yönünden Cumhurbaşkanı kararına tabi olan kadro, pozisyon ve görevleri düzenlenmektedir. Bu kadro, pozisyon ve görevlere atanacaklar için atama usulü dışındaki hususların 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi kapsamında olmadığı hüküm altına alınmıştır. Atama usulü yönünden Cumhurbaşkanı kararına tabi olan ancak üst kademe kamu yöneticisi olmayan söz konusu kadro, pozisyon ve görevlerden memur kadrolarına atanabilmek için öngörülen hizmet süresi şartı, 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesinin (B) bendinde düzenlenmektedir. Maddeyle üst kademe kamu yöneticisi sayılmayan daire başkanı ve bu kadrolara denk yönetici kadrolarına yapılacak atamalarda öngörülen 5 yıllık hizmet süresi şartının, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere atanmada aranan hizmet süresi şartı ile uyumlu olmasının sağlanması amacıyla ilgili maddenin (B) bendinin son paragrafı yürürlükten kaldırılmaktadır.

2. Madde 2 Maddeyle, 5224 sayılı Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanun kapsamında yer alan desteklerin Kültür ve Turizm Bakanlığı döner sermayesi kaynaklarından karşılanabilmesine yönelik olarak söz konusu desteklerin döner sermayenin kullanım alanına dâhil edilmesi amaçlanmaktadır.

   Maddeyle, 5224 sayılı Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanun kapsamında yer alan desteklerin Kültür ve Turizm Bakanlığı döner sermayesi kaynaklarından karşılanabilmesine yönelik olarak söz konusu desteklerin döner sermayenin kullanım alanına dâhil edilmesi amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, sinema desteklerinin yalnızca genel bütçeden ayrılacak ödeneklere bağlı kalmaksızın sürekli ve sürdürülebilir bir kaynak yapısına kavuşturulması ve destek mekanizmasının güçlendirilmesi hedeflenmektedir. Döner sermaye gelirlerinin doğrudan bu desteklere yönlendirilebilmesi, elde edilen kaynakların sektörün ihtiyaçları doğrultusunda daha etkin ve hızlı biçimde kullanılmasına imkân sağlanması; bu suretle nitelikli yapımlara daha fazla kaynak aktarılması ve Türk sinemasının ulusal ve uluslararası görünürlüğünün, sürekliliğinin, gösterim sayılarının ve kalitelerinin artırılması hedeflenmektedir.

3. Madde 3 Kanun Teklifi ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa eklenmesi öngörülen ek 9 uncu madde kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığına yapılacak başvurular ve Bakanlıkça sunulacak hizmetlerden ücret tahsil edilmesi öngörülmektedir.

   Kanun Teklifi ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa eklenmesi öngörülen ek 9 uncu madde kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığına yapılacak başvurular ve Bakanlıkça sunulacak hizmetlerden ücret tahsil edilmesi öngörülmektedir. Ayrıca Teklif ile koşullu erişim sağlayan medya hizmet sağlayıcı kuruluşlar ile internet platform işletmecilerinden 5224 sayılı Kanunda düzenlenen sinema desteklerinde kullanılmak üzere kesinti yapılması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda maddeyle söz konusu tutarların döner sermaye geliri olarak kaydedilmesine yönelik düzenleme yapılmaktadır.

4. Madde 4 Anayasa’nın 63 üncü maddesi ile devletin yükümlüğü haline getirilen kültürel ve tarihi mirasın belirlenmesi, muhafazası ve geleceğe intikali ödevini gerçekleştirmek üzere 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 23/7/1983 tarihli ve 18113 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş, anılan Kanun hükümlerini yerine getirme yetki ve sorumluluğu ise Kültür ve Turizm Bakanlığına verilmiştir.

   Anayasa’nın 63 üncü maddesi ile devletin yükümlüğü haline getirilen kültürel ve tarihi mirasın belirlenmesi, muhafazası ve geleceğe intikali ödevini gerçekleştirmek üzere 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 23/7/1983 tarihli ve 18113 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş, anılan Kanun hükümlerini yerine getirme yetki ve sorumluluğu ise Kültür ve Turizm Bakanlığına verilmiştir. Buna göre Bakanlık; taşınmaz kültür varlıklarının tespiti, korunması, bunlara yönelik uygulamaların belirlenmesi, sit ilan edilen alanlar için hazırlanan koruma amaçlı imar planlarının değerlendirilmesi, arkeolojik amaçlı kazılar, kültür varlıklarına yönelik kaçakçılığın önlenmesi, taşınır kültür varlıklarına yönelik müzecilik ve koleksiyonculuk işlemleri gibi birçok farklı alanda kültür varlıklarına yönelik iş ve işlemleri yürütmektedir. Ancak değişen toplumsal ve ekonomik koşullar, artan nüfus, çeşitlenen talepler ve artan teknolojik imkanlar doğrultusunda Bakanlığın görev alanına giren hizmetlerin kapsamı ve iş yükü önemli ölçüde artmıştır. Bu çerçevede; yürütülen faaliyetlerin sürekliliğinin sağlanması, koruma hizmetlerinin kesintisiz bir biçimde sürdürülmesi ve idari kapasitenin güçlendirilmesi önem arz etmektedir. Bu kapsamda maddeyle anılan çalışmalar için kaynak oluşturularak kamu hizmetinin daha verimli bir şekilde sürdürülmesi amaçlanmaktadır. Bununla birlikte, düzenleme ile yalnızca Kanunda öngörülen belirli iş ve işlemler bakımından ücret tahsil edilmesi öngörülmekte, Bakanlığın Kanunla kendisine verilen kültür varlıklarının tespitine ilişkin başvurular, ihbar mahiyetindeki başvurular ile korumaya yönelik projelerin ilk kez sunulmasına ilişkin başvurular başta olmak üzere söz konusu kamu hizmetlerinin ücretsiz sunulması ilkesi muhafaza edilmektedir.

5. Madde 5 2/12/2025 tarihli ve 33095 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 17/6/2025 tarihli E:2025/28 ve K:2025/139 sayılı kararı ile Anayasa’nın 13 üncü ve 20 nci maddelerine aykırılık gerekçesiyle; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 17 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “... sürücü belgelerinin iptal edilme ...” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. 18/7/1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin “Aday sürücülük” başlıklı ek 3 üncü maddesinde aday sürücülük dönemi içerisindeki hangi ihlallerde sürücü belgesinin iptal edileceğinin çerçevesi belirtilmiştir.

   2/12/2025 tarihli ve 33095 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 17/6/2025 tarihli E:2025/28 ve K:2025/139 sayılı kararı ile Anayasa’nın 13 üncü ve 20 nci maddelerine aykırılık gerekçesiyle; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 17 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “... sürücü belgelerinin iptal edilme ...” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. 18/7/1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin “Aday sürücülük” başlıklı ek 3 üncü maddesinde aday sürücülük dönemi içerisindeki hangi ihlallerde sürücü belgesinin iptal edileceğinin çerçevesi belirtilmiştir. Ancak Anayasa Mahkemesinin kararında bahse konu iptal şartlarına ilişkin olarak yasal çerçevenin çizilmediği ve ilkelerin oluşturulmadığı, ilgili düzenlemenin kanunla yapılması gerektiği ve Anayasa’da öngörülen sınırlama sebebine uygun ve ölçülü olması gerektiği yönünde değerlendirmelerde bulunulmuştur. Kararın 2/9/2026 tarihinde yürürlüğe girecek olması nedeniyle aday sürücülerin yapacağı ihlallerde sürücü belgelerinin iptal işlemlerine ilişkin herhangi bir yaptırım uygulanamayacaktır. Bu kapsamda maddeyle iptal kararının gerekçeleri dikkate alınarak yeniden düzenleme yapılmaktadır.

6. Madde 6 Maddeyle, Uluslararası Sivil Havacılık Anlaşmasına uyum sağlanması amacıyla 14/10/1983 tarihli ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 42 nci maddesinde değişiklik öngörülmektedir.

   Maddeyle, Uluslararası Sivil Havacılık Anlaşmasına uyum sağlanması amacıyla 14/10/1983 tarihli ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 42 nci maddesinde değişiklik öngörülmektedir. Bu kapsamda; - Maddenin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle kazaya uğramış, zor durumda kalan ve tehlike içinde bulunan hava aracına gerekli hizmetin verilmesi açık biçimde ifade edilmektedir. - Maddenin ikinci fıkrasında yapılan değişiklikle bu hizmetlerin hangi durumda ve kimlere sunulacağı netleştirilmektedir.

7. Madde 7 Türkiye’nin uluslararası sivil havacılık kurallarına ve Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatının standartlarına tam uyum sağlaması önem arz etmekte olup yapılan düzenlemeyle, ülkemizin taraf olduğu Uluslararası Sivil Havacılık Anlaşması ile mevzuatımızın uyumlu hale getirilmesi amaçlanmaktadır.

   Türkiye’nin uluslararası sivil havacılık kurallarına ve Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatının standartlarına tam uyum sağlaması önem arz etmekte olup yapılan düzenlemeyle, ülkemizin taraf olduğu Uluslararası Sivil Havacılık Anlaşması ile mevzuatımızın uyumlu hale getirilmesi amaçlanmaktadır. Maddeyle, 2920 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi değiştirilmektedir. “İnme mecburiyeti” olan madde başlığı “Önleme talimatlarına uyma ve inme mecburiyeti” şeklinde değiştirilerek başlığın uluslararası mevzuatla ve mevcut uygulama ile uyumlu hale getirilmesi amaçlanmaktadır. Maddenin mevcut hali sadece ülkemiz hava sahasını kapsamakta ve daha dar çerçevedeki “havaalanına inme” durumuna ilişkin bir kural koymaktadır. Maddenin birinci fıkrasıyla önleme talimatı ifadesinin sadece havaalanına inmeyi değil hava aracının yönlendirilmesi ya da rota değiştirmesi gibi farklı uygulamaları da içerecek şekilde kapsamının genişletilmesi amaçlanmaktadır. İkinci fıkrayla ülkemizin taraf olduğu Uluslararası Sivil Havacılık Anlaşması çerçevesinde sadece ülkemiz hava sahasındaki müdahaleler değil, aynı zamanda yabancı hava sahasındaki Türk Sivil Hava Aracı Siciline kayıtlı veya Türk işleticiler tarafından işletilen sivil hava araçlarının, Türkiye Cumhuriyeti tarafından tanınan devletlerin yetkili makamlarınca verilen önleme talimatlarına uymaları ve gerekli görüldüğünde iniş yapmaları da madde kapsamında düzenlenmektedir.

8. Madde 8 Havacılık sektörü, yüksek maliyetler ve kazançlar ile öne çıkan, stratejik öneme sahip bir sektördür.

   Havacılık sektörü, yüksek maliyetler ve kazançlar ile öne çıkan, stratejik öneme sahip bir sektördür. Bu sektörde faaliyet gösteren havayolu işletmeleri, genellikle büyük ölçekli işletmeler olup uluslararası standartlara uygunluk sağlamak ve yüksek güvenlik önlemleri almak zorundadır. Sektördeki idari düzenlemelere uyulmaması durumunda ortaya çıkabilecek sorunlar, sektörün genel işleyişi açısından ciddi riskler taşımaktadır. Bu nedenle, havayolları ve diğer havacılık işletmelerine uygulanacak idari para cezalarının tüzel kişiler bakımından caydırıcı olması hem sektördeki düzenin sağlanması hem de kamu güvenliğinin korunması açısından önem arz etmektedir. Havayolları ve havacılık işletmelerinin büyük fınansal güce sahip olmalarına rağmen mevcut düzenlemede hem gerçek kişilere hem tüzel kişilere aynı miktarda ceza uygulanması havayolu ve havacılık işletmeleri gibi tüzel kişiler için caydırıcı olmamaktadır. Maddeyle tüzel kişilere verilecek idari para cezalarının, havacılık işletmelerinin alması gereken sorumlulukları yerine getirmelerini sağlayacak şekilde etkili olması, ihlallerin önüne geçilmesi ve sektörün daha güvenli ve sürdürülebilir bir şekilde gelişmesini sağlaması amacıyla beş kat artırımlı uygulanması amaçlanmaktadır.

9. Madde 9 Ekonominin sürdürülebilir büyümesinin ve toplumsal refahın artırılmasının temel unsurlarından biri, güçlü bir üretim yapısına ve istihdam kapasitesine sahip imalat sektörüdür.

   Ekonominin sürdürülebilir büyümesinin ve toplumsal refahın artırılmasının temel unsurlarından biri, güçlü bir üretim yapısına ve istihdam kapasitesine sahip imalat sektörüdür. İmalat sanayi; yüksek katma değer yaratan, geniş istihdam imkânı sağlayan ve teknolojik gelişmeyi destekleyen yapısıyla ülke ekonomisinin lokomotifi konumundadır. Bu doğrultuda, imalat sektöründe istihdamı korumak ve artırmak, nitelikli iş gücünü desteklemek ve üretim süreçlerinin sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla istihdamını koruyan ve artıran işverenlere işgücü maliyetlerinin azaltılması amacıyla ilave destek mekanizmaları geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede, 4/12/2025 tarihli ve 7566 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun geçici 35 inci maddesi ihdas edilmiştir. Bu madde uyarınca gerçekleştirilen istihdamı koruma odaklı politikalar doğrultusunda uygulanan destek programlarının kaynağının İşsizlik Sigortası Fonundan karşılanmasına ilişkin süre 2026 yılı sonunda bitmektedir. Yapılan düzenlemeyle söz konusu sürenin 2028 yılının sonuna kadar uzatılması öngörülmektedir. Böylece Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili ve bağlı kuruluşlarınca, imalat sektöründe 2025, 2026 ve 2027 döneminde istihdamın korunması amacıyla teşvik ve destek programlarının uygulanmasının sürdürülmesi amaçlanmaktadır.

10. Madde 10 Turizm sektörünün emek yoğun yapısı nedeniyle personel ücretleri sektördeki işletmeler üzerinde önemli bir maliyet unsurudur.

    Turizm sektörünün emek yoğun yapısı nedeniyle personel ücretleri sektördeki işletmeler üzerinde önemli bir maliyet unsurudur. Komşu ülkelerdeki siyasi gelişmeler, güvenlik riskleri, çatışmalar ülkemize gelen turist sayısına doğrudan etki etmektedir. 2026 yılı içerisinde komşu ülkelerde yaşanan çatışma ve savaş ortamının rezervasyon sayılarına olumsuz etkisi sektör üzerindeki maliyet baskısını arttırmıştır. Artan maliyet baskısı nedeniyle istihdam oranı düşmüştür. Düzenleme ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa geçici madde eklenerek, Kültür ve Turizm Bakanlığından turizm işletmesi belgesi almış konaklama tesislerine ait işyerlerinde 2026 yılı Mayıs ila Aralık ayları/dönemlerine ilişkin olmak üzere tesisin faaliyette olduğu tarihler ile sınırlı olarak sigorta primi desteği sağlanması amaçlanmaktadır. Turizm sektörünün emek yoğun yapısı, mevsimsel dalgalanmalara açık olması ve işletmelerin personel maliyetlerinin sektör üzerindeki etkisi dikkate alınarak, konaklama tesislerine iş yerinden bildirilen tüm sigortalıların prim gün sayılarının 116,67 TL ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda prim desteği verilmesi hedeflenmektedir. Diğer taraftan destek, tesislerin faaliyette bulunduğu aylarla/dönemlerle sınırlı tutularak, sezon dışında kapalı olan tesislerin destekten yararlanmasının önlenmesi amaçlanmaktadır.

11. Madde 11 Bütçe içi işletmeler, belediye veya il özel idaresinin tüzel kişiliği ve bütçesi içerisinde bir hizmet birimi olarak kurulmakta, bu nedenle bu işletmelerin ayrı ve bağımsız bir tüzel kişiliği ve bütçesi bulunmamaktadır.

    Bütçe içi işletmeler, belediye veya il özel idaresinin tüzel kişiliği ve bütçesi içerisinde bir hizmet birimi olarak kurulmakta, bu nedenle bu işletmelerin ayrı ve bağımsız bir tüzel kişiliği ve bütçesi bulunmamaktadır. Diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından da bütçe içi işletme niteliğinde işletmeler kurulabilmektedir. Bu işletmelerin, tüzel kişiliği ve bütçesi içerisinde oldukları kamu kurum ve kuruluşlarının hukuki rejimine tabi oldukları ve buna bağlı olarak Kanun kapsamında bulundukları açıktır. Buna karşın bu işletmeler, 4734 sayılı Kanunun 2’nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında değerlendirilebilmekte ve bu durum Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinin uygulanmasında tereddüde yol açmaktadır. Yapılan düzenleme ile bu tereddüt giderilerek söz konusu işletmelerin Kanun kapsamındaki yeri açıklığa kavuşturulmaktadır.

12. Madde 12 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu (istisnalar dâhil) ile diğer kanunlar kapsamında gerçekleştirilen mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinde, yerli istekliler ile yerli malı lehine düzenlemeler bulunmaktadır.

    4734 sayılı Kamu İhale Kanunu (istisnalar dâhil) ile diğer kanunlar kapsamında gerçekleştirilen mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinde, yerli istekliler ile yerli malı lehine düzenlemeler bulunmaktadır. Diğer taraftan, Avrupa Birliği, son dönemde “AB menşei” ve korumacılık odaklı yeni araçlarla kamu alımlarını sanayi politikasının bir parçası haline getirmiş olup bu durum ülkemiz isteklileri ile ülkemizde üretilen ürünlerin AB kamu alımları pazarına erişimini güçleştirmektedir. Uluslararası sözleşmeler, ikili ticaret anlaşmaları veya ülke menfaatleri kamu alımları mevzuatının uluslararası gerekliliklerle uyumlaştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Kanunun 53 üncü maddesinde yer alan karşılıklılık ilkesi yalnızca yaptırım odaklı olup Kanunda, Avrupa Birliği üyesi devletlerden, ülkemiz isteklileri ile ülkemizde üretilen ürünler lehine hak ve avantajlar sağlayanlara hukuki mukabelede bulunulmasına imkân veren bir düzenleme bulunmamaktadır. Yapılan düzenleme, uluslararası sözleşmelerden ve ikili anlaşmalardan doğan hak ve yükümlülüklerin ifası ile ülke menfaatlerinin gerektirdiği hallerde mütekabiliyet ilkesini pozitif yönde de işletebilme yetkisi tanımaktadır. Söz konusu yetkiyle ülkemiz isteklileri ile ülkemizde üretilen ürünler lehine tanınan hak ve avantajların; Avrupa Birliği üyesi devletlerde yerleşik isteklilere, Avrupa Birliği menşeli mala ve bu malı teklif eden isteklilere de ülke ve ürün bazında kısmen veya tamamen uygulanabilmesine yönelik olarak Cumhurbaşkanına yetki verilmektedir. Bu suretle, Avrupa Birliğinin korumacı politikalarının yol açabileceği menfi etkilerin ortadan kaldırılarak yerli üreticilerimizin ihracat gücünün korunması, yerli istekliler ve yerli ürünlerin Avrupa Birliği pazarına erişim hakkının mütekabiliyet temelinde güvence altına alınması ve pazar payının artırılması amaçlanmaktadır.

13. Madde 13 Maddeyle sinema sektörüne sağlanan kamu desteklerinin finansman yapısının güçlendirilmesi ve desteklerin sürdürülebilir ve öngörülebilir bir gelir kaynağına kavuşturulması amaçlanmaktadır.

    Maddeyle sinema sektörüne sağlanan kamu desteklerinin finansman yapısının güçlendirilmesi ve desteklerin sürdürülebilir ve öngörülebilir bir gelir kaynağına kavuşturulması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, koşullu erişim sağlayan medya hizmet sağlayıcı kuruluşlar ile internet platform işletmecilerinin bir önceki yıl elde ettikleri yıllık net satış tutarlarının yüzde ikisini, Kanunda düzenlenen sinema desteklerinde kullanılmak üzere Bakanlık döner sermaye hesabına yatırmaları öngörülmektedir. Böylece, sinema sektörünün gelişiminin ve rekabet gücünün artırılmasına katkı sağlayacak uzun vadeli, etkin ve sürdürülebilir bir destekleme mekanizmasının oluşturulması hedeflenmektedir. Maddeyle ayrıca, eksik ödenen veya ödenmeyen tutarların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü tarafından takip ve tahsil edileceği düzenlenmektedir. Bunun yanında, ekonomik ve sektörel gelişmelere göre uyarlanabilmesini teminen Cumhurbaşkanına, yüzde iki olarak belirlenen oranı iki katına kadar artırma veya yarısına kadar indirme yetkisi verilmektedir.

14. Madde 14 Bilindiği üzere Sosyal Güvenlik Kurumu merkezi yönetim bütçesi dışında, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan bir kamu kurumudur.

    Bilindiği üzere Sosyal Güvenlik Kurumu merkezi yönetim bütçesi dışında, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan bir kamu kurumudur. Gelirleri esas itibarıyla sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası prim gelirlerinden, giderleri ise emekli aylıkları ile sigortalıların sağlık giderlerinden oluşmaktadır. Kurumun gelirlerinin giderlerini karşılaması esastır. Gelirlerinin giderlerini karşılamaması halinde ortaya çıkan nakit açığının karşılanabilmesi amacıyla merkezi yönetim bütçesinden kaynak transferi yapılmaktadır. Merkezi yönetim bütçesinden Sosyal Güvenlik Kurumu nakit açığının karşılanması iki kalem üzerinden yapılmaktadır. Bu kalemlerden biri Devlet katkısı, diğeri ise açık finansman kalemidir. Maddeyle aynı mahiyetteki bütçeden yapılan ödeme unsurları teke indirilerek sadeleştirilmekte, böylelikle bütçe kalemlerinin izlenebilirliği ve değerlendirme süreçlerinin etkinliğinin artırılması amaçlanmaktadır.

15. Madde 15 Maddeyle, yaşlılık, malullük, ölüm aylığı almakta olan emeklilerimize ve hak sahiplerine dosya bazında 20.000 TL olarak öngörülen en düşük aylık ödeme tutarının, 2026 yılı Temmuz ayı ödeme döneminden itibaren 2026 yılı Ocak - Haziran dönemi için Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak 23.552 TL’ye yükseltilmesi amaçlanmaktadır.

    Maddeyle, yaşlılık, malullük, ölüm aylığı almakta olan emeklilerimize ve hak sahiplerine dosya bazında 20.000 TL olarak öngörülen en düşük aylık ödeme tutarının, 2026 yılı Temmuz ayı ödeme döneminden itibaren 2026 yılı Ocak - Haziran dönemi için Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak 23.552 TL’ye yükseltilmesi amaçlanmaktadır.

16. Madde 16 Anayasa Mahkemesinin 11/2/2025 tarihli ve E.: 2024/163; K.: 2025/41 sayılı Kararı ile 26/2/2026 tarihli ve E:2025/187, K:2026/53 sayılı Kararıyla 5580 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin bazı hükümlerine ilişkin olarak çalışma hürriyeti ile ölçülülük ilkelerine aykırılık gerekçesiyle iptal kararı verilmiştir.

    Anayasa Mahkemesinin 11/2/2025 tarihli ve E.: 2024/163; K.: 2025/41 sayılı Kararı ile 26/2/2026 tarihli ve E:2025/187, K:2026/53 sayılı Kararıyla 5580 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin bazı hükümlerine ilişkin olarak çalışma hürriyeti ile ölçülülük ilkelerine aykırılık gerekçesiyle iptal kararı verilmiştir. Mahkemenin, cezai yaptırımların ucu açık şekilde ömür boyu sürdürülemeyeceğine ve tekerrür uygulamalarında makul bir zaman sınırının bulunması gerektiğine dair gerekçeleri esas alınarak yapılan düzenlemeyle, kurumların geçmişte işledikleri fiiller nedeniyle sınırsız bir süre boyunca ağırlaştırılmış ceza tehdidi altında kalmasının önüne geçilmektedir. Bu doğrultuda fiillerin niteliğine göre 4 ve 5 yıllık makul tekerrür süreleri öngörülmekte, bu süreler geçtikten sonra işlenen aynı ihlaller için tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir. Ayrıca maddeye eklenen (ğ) bendi ile milletlerarası özel öğretim kurumlarının Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı öğrencilere yönelik hizmet sunumu, münhasır olarak cezaya tabi tutulmaktadır. Söz konusu düzenleme ile fiilin ağırlığı gözetilerek bu hükme aykırı fiillerin idari para cezası ile birlikte ruhsat iptali yaptırımına tabi tutulacağı hüküm altına alınmaktadır. Aynı zamanda, kurum türüne uygun olmayan program uygulayan kurumların amaç dışı hareket ettiği hususunun açıklığa kavuşturulması için maddenin birinci fıkrasına ibare eklenmek suretiyle uygulamadaki tereddütlerin önlenmesi amaçlanmaktadır. Maddeye eklenen “kurum bazlı olarak” ibaresi ile aynı çatı altında faaliyet yürüten farklı seviyedeki eğitim kurumlarına uygulanacak idari para cezalarına ilişkin uygulamadaki tereddütlerin önlenmesi amaçlanmaktadır.

17. Madde 17 10/10/2024 tarihli ve 7528 sayılı Öğretmenlik Mesleği Kanunu ile resmî okullarda istihdam edilecek öğretmen adaylarının eğitim süreçlerinden atamalarına kadar birçok temel değişikliğe gidilmiştir.

    10/10/2024 tarihli ve 7528 sayılı Öğretmenlik Mesleği Kanunu ile resmî okullarda istihdam edilecek öğretmen adaylarının eğitim süreçlerinden atamalarına kadar birçok temel değişikliğe gidilmiştir. Söz konusu Kanunda öğretmenlik, genel kültür, özel alan eğitimi ve öğretmenlik meslek bilgisi bakımından hazırlığı gerektiren özel bir ihtisas mesleği olarak tanımlanmıştır. Öğretmen adaylarının teorik ve uygulamalı derslerden oluşan hazırlık eğitimi Millî Eğitim Akademisi tarafından verilmektedir. Ayrıca Kanuna göre Millî Eğitim Akademisinde hazırlık eğitimini başarıyla tamamlayanlar, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında sözleşmeli öğretmen olarak istihdam edilmektedir. Ancak belirlenen yeni atama usulü; 5580 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasında özel öğretim kurumlarında yürütülen yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmetlerinde görevlendirilecek yönetici ve öğretmenler için en az dengi resmî öğretim kurumlarına atanabilmek için gerekli nitelik ve şartları taşımaları zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durum 7528 sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerin özel öğretim kurumlarında görevlendirilecek yönetici ve öğretmenler için de uygulanacağı sonucunu doğurmaktadır. Bu çerçevede maddeyle 5580 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası yeniden düzenlenerek; kurumlarda Bakanlık tarafından belirlenen öğretmenlik alanlarına kaynak teşkil eden yükseköğretim programlarından mezun ve özel alan eğitimi ile öğretmenlik meslek bilgisi (formasyon/ pedagojik yeterlilik) niteliklerine sahip olanların öğretmen olarak görevlendirileceği hüküm altına alınmaktadır. Ayrıca kurumlarda görev alacak yönetici, uzman öğretici ve usta öğreticilerin nitelikleri ile uygulamaya ilişkin usul ve esasların çıkarılacak yönetmelikle belirlenmesi öngörülmektedir.

18. Madde 18 Maddeyle 5580 sayılı Kanunun 7 nci maddesinde Anayasa Mahkemesinin iptal kararına istinaden yapılan düzenlemelere ilişkin geçiş hükmü düzenlenmektedir.

    Maddeyle 5580 sayılı Kanunun 7 nci maddesinde Anayasa Mahkemesinin iptal kararına istinaden yapılan düzenlemelere ilişkin geçiş hükmü düzenlenmektedir. Bu doğrultuda, cezaların tekerrüründe uygulanacak olan dört yıl ve beş yıllık sürelerin hesabında bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen fiillerin de dikkate alınacağı belirlenmektedir.

19. Madde 19 Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir.

    Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir. Türkiye için doğrudan bir ulusal güvenlik ve dijital egemenlik meselesi olan bu tehdit ortamına karşı koyabilmek ve etkin ve bütüncül bir siber savunma mekanizması inşa etmek amacıyla, yetkilerin uluslararası örneklerle uyumlu şekilde asli görevi siber güvenliğin sağlanması olan Siber Güvenlik Başkanlığı çatısı altında toplanması öngörülmektedir. Bu kapsamda, 5809 sayılı Kanuna eklenmesi öngörülen 60/A maddesiyle: - Siber güvenliğin ayrılmaz bileşenlerini oluşturan internet alan adlarına ilişkin strateji ve politikaları belirleme ve düzenleme yapma yetkileri Siber Güvenlik Başkanlığına devredilmektedir. - Anayasa’nın 22 nci maddesinde öngörülen temel haklarla ilgili olarak, mili güvenlik, kamu düzeni ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması gibi anılan maddede yer alan durumlarda tedbir alma ve bu tedbirlerin hayata geçirilmesi yükümlülüğü düzenlenmektedir. - 5809 sayılı Kanunda düzenlenen görev ve yetkilerle ilgili olarak yükümlülüğünü yerine getirmeyen ilgililere idari para cezası verilmesine ve tahsiline ilişkin düzenleme yapılmaktadır. - Başkanlık tarafından verilecek idari para cezası ve diğer idari yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabilmesi hüküm altına alınmaktadır.

20. Madde 20 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında anılan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere Cumhurbaşkanı kararıyla atama yapılacağı belirtilmektedir. 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (I) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi kadro, pozisyon ve görevleri düzenlenmiş olup bu kadro, pozisyon ve görevlere atanacaklarda aranacak şartlar Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 3 üncü maddesinde yer almaktadır. 19.02.2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 194 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yeniden düzenlenmiş olan 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi olmayıp atama usulü yönünden Cumhurbaşkanı kararına tabi olan kadro, pozisyon ve görevler düzenlenmiştir.

    3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında anılan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere Cumhurbaşkanı kararıyla atama yapılacağı belirtilmektedir. 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (I) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi kadro, pozisyon ve görevleri düzenlenmiş olup bu kadro, pozisyon ve görevlere atanacaklarda aranacak şartlar Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 3 üncü maddesinde yer almaktadır. 19.02.2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 194 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yeniden düzenlenmiş olan 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde üst kademe kamu yöneticisi olmayıp atama usulü yönünden Cumhurbaşkanı kararına tabi olan kadro, pozisyon ve görevler düzenlenmiştir. Bu kadro, pozisyon ve görevlere atanacaklar için atama usulü dışındaki hususların 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi kapsamında olmadığı hüküm altına alınmıştır. Bu kapsamda 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere atanmada memurlar için 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesinin (B) fıkrasında yer alan genel şartlar aranacaktır. 657 sayılı Kanuna tabi olmayanlar için ise kendi özel kanunlarında yer alan şartlara bakılacaktır. Sayıştay savcıları da 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde yer almakta olup atanma şartları bakımından mevzuatta düzenleme bulunmadığından maddede yapılan değişiklikle Sayıştay savcıları için belirli eğitim ve kıdem şartı getirilmesi öngörülmektedir.

21. Madde 21 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun geçici 6’ncı maddesi uyarınca genel aydınlatma giderlerinin mahalli idareler ile birlikte merkezi idare tarafından karşılanmasına ilişkin düzenlemenin süresi 31/12/2025 tarihinde sona ermiştir.

    6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun geçici 6’ncı maddesi uyarınca genel aydınlatma giderlerinin mahalli idareler ile birlikte merkezi idare tarafından karşılanmasına ilişkin düzenlemenin süresi 31/12/2025 tarihinde sona ermiştir. Düzenleme yapılmaması durumunda genel aydınlatmaya ilişkin enerji tüketim bedelinin tamamı abonelik sözleşmesinin tarafı olan mahalli idareler tarafından karşılanacaktır. Maddeyle mahalli idarelerin giderlerini azaltmak amacıyla bu idarelerin aboneliği vasıtasıyla yürütülen genel aydınlatma hizmeti kapsamında harcanan enerji tüketim bedellerine merkezi yönetim bütçesinden destek sağlanmaktadır.

22. Madde 22 Maddeyle, 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanununa ek madde eklenerek PTT’nin temel istihdam rejimi yeniden düzenlenmektedir.

    Maddeyle, 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanununa ek madde eklenerek PTT’nin temel istihdam rejimi yeniden düzenlenmektedir. Birinci fıkra ile; 4857 sayılı Kanuna tabi işçiler hariç olmak kaydıyla, PTT personelinin 657 sayılı Kanun veya diğer mevzuatın sözleşmeli personel hükümlerine tabi olmaksızın, kurumsal dinamizme uygun “idari hizmet sözleşmesi” ile istihdam edilmesi öngörülmektedir. Böylece statü karmaşasının önüne geçilmesi hedeflenmektedir. İkinci fıkra ile; personelin işe alımından sözleşmesinin sona erdirilmesine kadar olan tüm özlük, kariyer ve unvan süreçlerinin Yönetim Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenmesi yetkisi verilerek bürokratik süreçler azaltılmakta; ancak kamu personel dengesinin korunması amacıyla boş pozisyonlara açıktan alım yapılması Cumhurbaşkanlığı iznine tabi kılınarak denetim mekanizması korunmaktadır. Üçüncü fıkra ile; personelin mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde Yönetim Kurulu yetkilendirilmekte, ancak ücretlerin tespitinde Cumhurbaşkanına üst sınır belirleme yetkisi verilmektedir. Ayrıca kurum lehine sonuçlanan davalardaki avukatlık vekalet ücretlerinin dağıtımında 659 sayılı KHK’ye atıf yapılarak hukuki netlik sağlanmaktadır. Dördüncü fıkra ile; idari hizmet sözleşmeli personelin sosyal güvenlik statüsü 5510 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi olarak netleştirilmekte; sözleşme sonlandırıldığında ise mağduriyet yaşanmaması adına 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasındaki usuller çerçevesinde “iş sonu tazminatı” alabilmelerine yönelik düzenleme yapılmaktadır.

23. Madde 23 Maddeyle, 6475 sayılı Kanuna geçici madde eklenerek mevcut personelin yeni istihdam rejimine geçiş süreci, kazanılmış haklar ve kamu yararı gözetilerek kurallara bağlanmaktadır.

    Maddeyle, 6475 sayılı Kanuna geçici madde eklenerek mevcut personelin yeni istihdam rejimine geçiş süreci, kazanılmış haklar ve kamu yararı gözetilerek kurallara bağlanmaktadır. Birinci fıkra ile; idari hizmet sözleşmeli olarak çalışan mevcut personelin, hiçbir hak kaybına uğramaksızın doğrudan yeni ek 4 üncü madde kapsamındaki statüye intibakı sağlanmaktadır. İkinci fıkra ile; PTT’de 399 sayılı KHK kapsamında (I) ve (II) sayılı cetvellerde görev yapan memur ve sözleşmeli personele, kendi istekleriyle yeni idari hizmet sözleşmeli statüye geçebilmeleri için yirmi günlük bir başvuru süresi tanınmaktadır. Ancak geçebileceklerin oranı %50 ile sınırlandırılmakta; kontenjan aşımı durumunda ise liyakat ve kıdem ilkeleri (disiplin cezası almamış olmak, hizmet süresi, yaş) baz alınarak objektif bir öncelik sırası belirlenmektedir. Üçüncü fıkra ile; 399 sayılı KHK’ye tabi olup yeni statüye geçmek istemeyen veya %50’lik kontenjan sınırı nedeniyle geçemeyen personelin memuriyet güvenceleri korunarak diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmesi süreci düzenlenmektedir. Ayrıca nakil esnasında oluşacak ödemelerin PTT tarafından karşılanacağı hükme bağlanmaktadır. Dördüncü fıkra ile; diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilecek personelin atama işlemlerinde gecikmeleri önlemek adına, uygun boş kadro olmaması halinde atama onayıyla birlikte kadroların şahsa bağlı olarak kendiliğinden ihdas edilmiş sayılacağı; bu kadrolar boşaldığında ise yine kendiliğinden iptal edileceği düzenlenerek norm kadro ilkelerine uyum sağlanmaktadır. Beşinci fıkra ile; yeni statüye geçen personelin PTT bünyesindeki eski statülerinde (memur, sözleşmeli vb.) geçirdikleri hizmet sürelerinin, yeni statüde de aynen geçerli sayılması sağlanarak kazanılmış kıdem hakları korunmaktadır. Altıncı fıkra ile; statü değişikliği nedeniyle gerçekleşebilecek mükerrer ödemelerin önlenmesi için personele peşin bir emeklilik ikramiyesi veya tazminat ödenmeyeceği; ancak gelecekte emekli olduklarında veya iş sonu tazminatı alacaklarında, geçmişteki fiili hizmet sürelerinin de hesaba dahil edileceği kuralı konularak hak kayıpları engellenmektedir.

24. Madde 24 Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir.

    Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir. Türkiye için doğrudan bir ulusal güvenlik ve dijital egemenlik meselesi olan bu tehdit ortamına karşı koyabilmek ve etkin ve bütüncül bir siber savunma mekanizması inşa etmek amacıyla, yetkilerin uluslararası örneklerle uyumlu şekilde asli görevi siber güvenliğin sağlanması olan Siber Güvenlik Başkanlığı çatısı altında toplanması öngörülmektedir. Bu kapsamda Siber Güvenlik Kanununa eklenen geçici 2 nci maddeyle, bu Kanun Teklifiyle Siber Güvenlik Başkanlığına devredilen görev ve yetkilerin fiilen kullanılmasını mümkün kılan mevcut veri merkezi ve internet altyapıları ile insan kaynağının Başkanlığa devri öngörülerek mükerrer yatırımların ve geçiş sürecinde doğabilecek güvenlik zafiyetlerinin önüne geçilmek suretiyle geçiş sürecine ilişkin hukuki öngörülebilirlik ile belirlilik ilkeleri gözetilerek düzenleme yapılmaktadır.

25. Madde 25 Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir.

    Kanun Teklifinin genel gerekçesinde açıklandığı üzere günümüzde siber uzay, kritik altyapıları ve toplumsal düzeni hedef alan hibrit tehditlerle konvansiyonel savunma kadar hayati bir harekât alanı hâline gelmiştir. Türkiye için doğrudan bir ulusal güvenlik ve dijital egemenlik meselesi olan bu tehdit ortamına karşı koyabilmek ve etkin ve bütüncül bir siber savunma mekanizması inşa etmek amacıyla, yetkilerin uluslararası örneklerle uyumlu şekilde asli görevi siber güvenliğin sağlanması olan Siber Güvenlik Başkanlığı çatısı altında toplanması öngörülmektedir. Bu kapsamda maddeyle,  4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu,  4/5/2007 tarihli ve 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun,  5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu,  12/3/2025 tarihli ve 7545 sayılı Siber Güvenlik Kanununda değişiklik yapılmaktadır. Yapılan değişikliklerle, alan adı ile internet altyapısının yönetimi, iletişimin tespiti ve analizi gibi siber güvenliğin ayrılmaz bileşenlerini oluşturan alanlardaki yetkiler Siber Güvenlik Başkanlığında tek çatı altında toplanarak bütüncül güvenlik yaklaşımı hayata geçirilmektedir. Diğer taraftan, geçmişte siber güvenlik odaklı bir yapı bulunmadığı için parçalı biçimde düzenlenen ve asli işlevi piyasa düzenleyicisi olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna konjonktürel olarak yüklenen bu yetkiler, uluslararası örneklerle uyumlu şekilde asli görevi siber güvenliğin sağlanması olan Siber Güvenlik Başkanlığına taşınmakta; böylece hem etkin siber güvenlik koruması tesis edilmekte hem de Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, kuruluş amacına uygun uzmanlaşmış bir piyasa düzenleyicisi kimliğine kavuşturulmaktadır.

26. Madde 26 Cumhurbaşkanı kararıyla atanan ancak üst kademe kamu yöneticisi olmayan kadro, pozisyon ve görevler 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde düzenlenmiş olup Bakanlık il müdürleri ve bölge müdürleri de bu cetvelde yer almaktadır.

    Cumhurbaşkanı kararıyla atanan ancak üst kademe kamu yöneticisi olmayan kadro, pozisyon ve görevler 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde düzenlenmiş olup Bakanlık il müdürleri ve bölge müdürleri de bu cetvelde yer almaktadır. Anılan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde 19/2/2026 tarihinde yapılan değişiklikle Cumhurbaşkanı kararıyla atanan ancak üst kademe kamu yöneticisi olmayan ve ekli (II) sayılı cetvelde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere atanacaklar için aynı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin diğer hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde yer alan kadro, pozisyon ve görevlere atanmada memurlar için 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesinin (B) bendinde yer alan genel şartlar aranacaktır. Maddeyle üst kademe kamu yöneticisi sayılmayan bakanlık il müdürleri ve bölge müdürleri için ek 35 inci maddenin üçüncü fıkrasının sağladığı açıktan atama imkânı ve hizmet süresi şartından muafiyete ilişkin hükümler kaldırılarak bu görevlere yapılacak atamalarda 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ekli (II) sayılı cetvelde yer alan diğer kadrolarla aynı şartların aranması öngörülmektedir.

27. Madde 27 9/12/2025 tarihli ve 33102 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 22/7/2025 tarihli ve E2024/54, K2025/163 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararında 655 sayılı KHK’nin 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, “Bakanlık hizmet birimleri sorumluluk alanlarıyla ilgili olarak hazırladıkları Bakanlık idari düzenlemelerini ihlal edecek hizmet üretenler ile hizmetten yararlananlar hakkında hangi hâllerde uygulanacağını ve miktarını açıkça belirtmek kaydıyla, Bakanlık hizmet birimlerine Kanun’da öngörülen üst sınıra kadar idari para cezası uygulama görev ve yetkisi verilmesini öngören kuralların hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ile suç ve cezaların kanuniliği ilkeleriyle bağdaştığı söylenemez.” gerekçesiyle 9 ay sonra yürürlüğe girmek üzere iptal edilmiştir.

    9/12/2025 tarihli ve 33102 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 22/7/2025 tarihli ve E2024/54, K2025/163 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararında 655 sayılı KHK’nin 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, “Bakanlık hizmet birimleri sorumluluk alanlarıyla ilgili olarak hazırladıkları Bakanlık idari düzenlemelerini ihlal edecek hizmet üretenler ile hizmetten yararlananlar hakkında hangi hâllerde uygulanacağını ve miktarını açıkça belirtmek kaydıyla, Bakanlık hizmet birimlerine Kanun’da öngörülen üst sınıra kadar idari para cezası uygulama görev ve yetkisi verilmesini öngören kuralların hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ile suç ve cezaların kanuniliği ilkeleriyle bağdaştığı söylenemez.” gerekçesiyle 9 ay sonra yürürlüğe girmek üzere iptal edilmiştir. Kararın devamında ise, iptale konu olan kurallarda Bakanlık hizmet birimlerinin sorumluluk alanlarıyla ilgili olarak hazırlanan idari düzenlemelerin neler olduğuna ilişkin bir belirleme yapılmadığı ve söz konusu düzenlemelerin kapsamına dair de bir hüküm bulunmadığına değinilmektedir. Bu kapsamda maddeyle Anayasa Mahkemesinin iptal kararı uyarınca hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ile suç ve cezalarda kanunilik ilkelerine uygun olacak şekilde idari para cezalarına ilişkin düzenleme yapılmaktadır.

28. Madde 28 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 490 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “... ve ücretlerini tahsil etmek” ibaresi ile (c) bendinde yer alan “...teknik test, kontrol, rapor ve benzeri hizmetler,...” ibaresi “..490. Maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde tahsil edilmesi öngörülen ücretlerin, kamu gücüne dayalı olarak tek taraflı bir iradeyle belirlenmekte olup devletin vermiş olduğu bir izne ilişkin olması nedeniyle resim kavramı içinde değerlendirilebileceği; 490. Maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde sunulan hizmetlerin karşılığı olarak alınacak bedelin ise ücret olarak nitelendirilse de harç olarak kabulü gerekeceği ..” ve “Kural CBK ile düzenlenemeyecek yasak alanda kaldığı gibi münhasıran kanunla düzenlenmesi gereken bir alanda düzenleme öngörmektedir.

    1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 490 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “... ve ücretlerini tahsil etmek” ibaresi ile (c) bendinde yer alan “...teknik test, kontrol, rapor ve benzeri hizmetler,...” ibaresi “..490. Maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde tahsil edilmesi öngörülen ücretlerin, kamu gücüne dayalı olarak tek taraflı bir iradeyle belirlenmekte olup devletin vermiş olduğu bir izne ilişkin olması nedeniyle resim kavramı içinde değerlendirilebileceği; 490. Maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde sunulan hizmetlerin karşılığı olarak alınacak bedelin ise ücret olarak nitelendirilse de harç olarak kabulü gerekeceği ..” ve “Kural CBK ile düzenlenemeyecek yasak alanda kaldığı gibi münhasıran kanunla düzenlenmesi gereken bir alanda düzenleme öngörmektedir. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa’nın 104. maddesinin on yedinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlelerine aykırı olduğu” gerekçesiyle 3/4/2026 tarihli ve 33213 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 15/1/2026 tarihli ve E 2025/167, K 2026/13 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararıyla 9 ay sonra yürürlüğe girmek üzere iptal edilmiştir. Söz konusu 490 ıncı maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri: “b) Gerçek ve kamu kurum ve kuruluşları dahil tüzel kişilere; Bakanlıkça verilecek her türlü yetki belgesi, işletme ruhsatı, çalışma ruhsatı, lisans, imtiyaz hakkı belgesi, tahsis belgesi, tescil belgesi, izin belgesi, emniyet belgesi, taşıt belge ve kartları, geçiş belgeleri, yola elverişlilik sertifikası, denize elverişlilik sertifikası, gürültü sertifikası, her türlü mesleki yeterlik belgesi ve benzeri belgelerin basım işlerini yapmak veya yaptırmak, bunları ilgililere vermek üzere hizmet birimlerine dağıtmak ve ücretlerini tahsil etmek, c) Bakanlık hizmet birimlerince ücretli olarak verilecek her türlü teknik test, kontrol, rapor ve benzeri hizmetler, araştırma ve geliştirme hizmetleri, denizdibi tarama hizmetleri, her türlü gemi sürvey ve denetim hizmetleri, deniz emniyetine yönelik acil müdahale hizmetleri, müşavirlik hizmetleri ile mesleki ve teknik eğitim, kurs, seminer ve benzeri hizmetlerin ücretlerini tahsil etmek, ” hükmünü amirdir. Bu kapsamda maddeyle, Anayasa Mahkemesinin kararına uygun olarak ilgili hükümler kanunla düzenlenmektedir.

Ayrıca 2 rutin madde: Madde 29, Madde 30 (tanımlar, yürürlük, yürütme).